|
اي خدا آن كه در تنها ترين تنهاييم تنهاي تنهايم گذاشت در تنها ترين تنهاييش تنهاي تنهايش گذار |
خدایا به خاطر سه چیز سپاسگذارم دادن هایت ندادن هایت گرفتن هایت دادن هایت را نعمت ، ندادن هایت را رحمت ، گرفتن هایت را حکمت گفته بودم تا تو هستی دنيا مال من است گفته بودم تا تو هستی دلم بدي ها را پشت ميکند می دانم که تو غريب تر از تمام شعر های منی تو زخمی تر از پرنده ای هستی که در اولين شعر سروده شد کاش ميتوانستم روی ذهن خاموش تو تکه ای از روشنی ماه را نقاشی کنم تو همونی هستی که خوبی هات يه قصيده نا تموميه که محدوديتی نداره نمی خوام تنهام بزاری هميشه باش .... 

+ نوشته شده در سه شنبه 1386/03/22ساعت 12:53 بعد از ظهر توسط علی |
| ||||||