بهار دربهار من، اميد ماندگار من

 به دفتر سپيد دل هميشه می نگارمت

 بيا به چشم باغ من، به باور سراغ من که     

 لحظه لحظه در دلم چو عشق می فشارمت

 قسم به نام هر چه او ، به ميل حس گفتگو

 که دانه دانه مثل مو ، چو شانه می شمارمت

 پرنده ی زمين من ، هميشه نازنين من          تورا نديده ام ولی ندیده دوست دارمت

تقصير دلم چيست اگر روي تو زيباست حاجت به بيان نيست که از روي تو پيداست من تشنه ي يک لحظه

تماشاي تو هستم افسوس که يک لحظه تماشاي تو روياست  

گفتمش: دل مي خري؟!

 پرسيد چند؟!

گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.

 خنده کرد و دل ز دستانم ربود

 تا به خود باز آمدم او رفته بود

 دل ز دستش روي خاک افتاده بود

 جاي پايش روي دل جا مانده بود